enkele groten uit de dichtwereld
Eliot de eerste modernist?
het moderne in de poezie
rijmloos ritmeloos
maar in de Engelssprekende wereld
schijnt het te beginnen met Whitman
Walt Whitman (1819-1892)
dan kwam Ezra Pound (1885-1972)
die weer T.S.Eliot (1888-1965) beinvloedde
Allen Ginsberg (1926-1997) kwam pas veel later
tot aan 45 overheersten mannen
Franse Duitse Nederlandse dichters
Baudelaire Rilke rijmende dichters
pas bij de Franse Apollinaire
pas bij de Vlaamse Paul van Ostaijen
verschijnen hier moderne vormen
misschien was dit Angelsaksische invloed
na de Eerste Wereldoorlog
na de bevrijding in 45
werden we vazal van de VS
werden we geamerikaniseert
vandaar dat W P E G gingen overheersen
vergeet hun invloed op de Vijftigers niet
het modernisme in de dichtvormen
te beginnen met Whitman
wat zijn boodschap betreft
de kans is groot
dat hij dacht dat hij kristus was
dat maakt zijn teksten onaantrekkelijk
wel bevrijdde hij ons van rijm en ritme
en van het kunstig in metaforen spreken
Whitman gaat vooraf aan Pound
die schreef de volgende tekst in 1913
"A Pact
I make truce with you, Walt Whitman—
I have detested you long enough.
I come to you as a grown child
Who has had a pig-headed father;
I am old enough now to make friends.
It was you that broke the new wood,
Now is a time for carving.
We have one sap and one root—
Let there be commerce between us"
twintigste eeuw de vestiging van het seculiere
Pound had geen binding met het godsdienstige
deze postmoderne geschiedspoeet van het geldwezen
de eerste persoon enkelvoud ontbreekt
beschouw hem als de belangrijke dichter van de eeuw
politiek buiten beschouwing?
Pound stelde "te componeren in de volgorde van de muzikale frase,
niet in de volgorde van de metronoom."
(bron Poets.org internet)
teksten te schrijven in de volgorde van de muzikale frase
niet in de volgorde van de metronoom
nadat rijm en metrum verloren waren
moest een esthetisch moment beklijven
vandaar de muzikale frase
het verstoppen van inhoud in verborgen boodschappen
ik heb daar wel wat vragen bij
Whitman droeg enigszins gedragen voor
zoals men hoorde van een wasrolopname
Pound ZONG zijn teksten meer
Eliot vermoedelijk weer niet
ik heb Eliot gewoon voor horen lezen
alsof hij een nieuwslezer was
Eliot leefde min of meer parallel aan Pound
ze waren en bleven altijd bevriend
Pound zou The Waste Land (1922) herschreven hebben
dit kwam naar buiten als het werk van Eliot
Ginsberg had weer een sterk zingende voordracht
(ik zag en hoorde hem in Groningen - of all places)
daarmee zijn we aangeland bij deze teksten
ik schrijf in navolging van de genoemden
rijmloos voornamelijk metrumloos
inhoudsvol
mijn teksten zijn niet uitdrukkelijk bedoeld om te zingen
men kan ze lezen of voorlezen
ze te zingen zou niet slecht hoeven te zijn
het zou er een gedragen tintje aan kunnen geven
maar het is niet nodig